x
De Vader: de recensies
x
Een beknopte weergave
x

MARIJN VAN DER JAGT, VOLKSKRANT 29 maart 1999:

“ (…) niet de lengte die de schrijver honderd jaar geleden in zijn hoofd had. Tegen de adviezen van Strindberg in jast Terlingen het gezinsdrama er in een lekker tempo doorheen.”

“ (…) een actueel stuk, laat Jules Terlingen in zijn voorstelling zien. Het gaat namelijk over de moderne man in crisis. Die zichzelf is kwijtgeraakt in de tegenstrijdige eisen die de vrijgevochten vrouw aan hem stelt.”.

“Terlingen speelt zelf vader Hans. Een verongelijkt lulletje dat maar één weerwoord heeft op de zelfverzekerde dames in huis: naar z’n kamer verdwijnen om daar luid klassieke muziek te draaien. Hij is op een grappige manier neurotisch , net als de twee andere mannelijke figuren in deze voorstelling(…)”
 

ANNERIEK DE JONG, NRC HANDELSBLAD, 30 maart 1999:

“Helaas is de natuur niet lief. Mensen zijn niet lief. En natuur is oorlog. Vond August Strindberg. Een man, ook dat vond August Strindberg , kan de natuur een handje helpen door zijn vrouw haar plaats te wijzen, aan het aanrecht natuurlijk.(…)”

“Würz zorgt voor dubbele bodems, en krijgt toch helderheid in het verhaal. De grondige bewerking waaraan de regisseur het stuk onderwierp maakt het alleen maar sterker. Personages werden geschrapt, net als de verwijzingen naar de klassieke mythologie, waarmee de jonge Strindberg krampachtig wilde bewijzen dat hij niet van de straat was. Zweden speelt nog slechts een ironische rol; de christelijke levensbeschouwing van de dominee is vervangen door modern fatalisme (‘ zie de man: kanonnenvlees ‘, declameert Hans van Hechten aangrijpend); de taal werd gemoderniseerd, maar gelukkig niet overal: en het einde, ja, dat verrast. De Fadren van Würz en Jules Terlingen is geestig en treurig en op de huid van de acteurs geschreven, alsof zij voor dit stuk en voor niets anders in de wieg zijn gelegd. Ha: weer eens iets op toneel gezien dat niet vrijblijvend is.”
 

MAARTJE DEN BREEJEN, HET PAROOL, 30 maart 1999:

“ Hij jast het stuk er doorheen zonder de flauwekul van geladen stiltes en knipoogt naar het publiek waar hij Strindberg te eenduidig vindt door er nog een flinke schep bovenop te doen”
 

GERBEN HELLINGA, VRIJ NEDERLAND, 7 april 1999

“ (…) ik blijf zeggen dat Terlingen één van de interessantste jongere regietalenten is, die het verdient om door te breken. Hij onderscheidt zich op de eerste plaats door zijn opmerkelijke humor. De onderliggende hilarische toon in zijn werk, evenals de nihilistische teneur, en zelfs de grotesk realistische vorm, doet mij aan het werk van Peter van Straten denken. Het verfrissende van Terlingens regiestijl is dat hij volkomen ongegeneerd artistiek niet correct is.Als ik terugkom van een voorstelling van Würz heb ik altijd het gevoel dat ik even in het buitenland ben geweest.”

“ Mooi  is de balans en het ritme in de dialogen en als altijd bij Würz is de sfeer heel belangrijk. Die is in deze voorstelling koortsig, een tikje vervreemd, een beetje luguber, en subtiel komisch. Würz is cool “
 

LOEK ZONNEVELD, DE GROENE AMSTERDAMMER, 14 april 1999:

“De Vader is een inktzwart stuk. Jules Terlingen nam Strindbergs tekst als uitgangspunt voor een vrij rigoureuze bewerking  waarin het thriller-element van het origineel sterk overeind blijft (…) Terlingens De Vader is eigenlijk een volstrekt nieuw kunstwerk geworden. Zijn regie – waarbij Ivar van Urk als co-regisseur optrad, niet onnodig aangezien Terlingen de hoofdrol voor zijn rekening neemt – is niet minder dan een regelrechte meesterzet.”

“ Opnieuw laat deze theatermaker zien wat een razend intelligent acteur hij is. Het lijkt wel of hij ter plekke zijn wapens verzint, alsof de tegenargumenten hem ter plaatse invallen. Terlingen beschikt over het vermogen om volstrekt ongekunsteld te spelen, het acteren is rauw, de rafels hangen er nog aan. Dat maakt deze titelrol ongemeen spannend – je weet voortdurend niet wat zijn volgende zet zal worden- en ook bijzonder ontroerend.”

“ (…) Waarmee maar weer gezegd mag zijn dat deze kleine, noodgedwongen in de marge van het toneel opererende, groep Würz briljant ensemble-werk op de mat legt. Een aanrader! En jury van het jaarlijkse Theaterfestival….Nou nee, laat maar zitten.”. 
x

x
 
x